 Zondag 3 oktober en alweer tijd voor de 2eeditie van The New Dutch ranking 2009-2010. Om klokslag 1 uur hadden zich 41 deelnemers ingeschreven om op waarschijnlijk een van de laatste zonnige zondagen van 2009 hun krachten met elkaar te meten. Grote afwezige van vandaag was de winnaar van afgelopen editie Jeroen van Die en na een afwezigheid op diezelfde vorige editie was het vaste waarde Jan Karel die weer acte de presence gaf (van mij had ie nog wel een keer kunnen overslaan). Zoals gebruikelijk husselde om 1 uur de computer alle namen door elkaar en toverde een aantal interessante patijen uit de hoge hoed. Verliezend finalist de avond tevoren op de Achthuizenranking Hans v/d Giessen mocht de strijd aangaan met de winnaar van onze ranking van vorig jaar de 14 jarige Roy Kerkhof.
Was zijn spel op Flakkee nog genoeg voor een finale plaats, vandaag ging Hans Linéa recta de verliezerronde in door een 3-2 verliespartij tegen The Dutch Diamond. Brian Rufi die zijn nieuwe (Colin Lloyd Stone) pijlen een vuurdoop wilde geven kwam met 3-1 tekort tegen Freddy de Geus. Gerrit Geelen was schijnbaar nog niet helemaal wakker want hij werd door René de Haan met 3-2 naar de verliezerronde verwezen terwijl ik weer het geluk had om Jan Karel in de eerste ronde te treffen. Wat vooraf door menigeen als slachtpartij werd bestempeld bleek achteraf in een nette 3-2 in het voordeel van Jan te eindigen. Beide konden we onze legs houden en had Jan zoals gewoonlijk weer alle mazzel van de wereld dat hij de tos had gewonnen. Arie Lagewaard pakte met 3-0 uit tegen Ron Willemstein en Bas Nuis deed met dezelfde cijfers Peter Post de das om terwijl Leo Borst ondanks een 3-2 verlies er een spannende partij van maakte tegen Manuel Marques. In de winnaarronde kregen vervolgens mijn twee jongelingen Roy Kerkhof en Claudio Ribeiro ondanks hun goede spel beide met 3-0 klop van respectievelijk Mitchell von Schukkmann en Jan Karel. Verloor Dennie Jorens met dezelfde cijfers van Robert-Jan Sprong en werden de resterende partijen, Freddy de Geus vs Shaun de Bruin, Manuel Marques vs Arie Lagewaard, Wesley Plaisier vs Ardy (en maar lachen om mijn verlies tegen Jan) Jongenelen, Dimmetje v/d Meer vs Bas Nuis en Chiel "Walrus" Schouten vs Hankey Camping allen beslist met 3-1 in het voordeel van eerst genoemden. In de kwartfinales had Freddiyer zo gezegd de kracht niet meer voor en ging Mitchell met een 3-1 overwinning aan de haal, had Jan schijnbaar weer de tos gewonnen zodat hij met 3-2 verder mocht en Robert-Jan de aftocht kon blazen, was Manuel langzaam aan op stoom gekomen en knikkerde met 3-1 Wesley Plaisier uit het toernooi zodat als laatste Dimmetje door een 3-0 zege op Chiel als de nummer vier naar de halve finales kon verhuizen. In die halve finales de krakers Mitchell vs Jan en Dimmetje vs Manuel. Voor het eerst vandaag moest Jan dan toch buigen voor de tegenstander, ondanks dat hij zich van een grote achterstand had teruggeknokt tot 3-3 was het toch Mitchell die de beslissende dubbel plaatste en zo zijn plek in de finale had veroverd. In de andere partij was het kleinduimpje Manuel die met 4-2 de reus Dimmetje onderuit schoffelde en daarmee zijn finaleplaats veilig stelde. In de finale vlogen de legs over en weer en was er niet echt een winnaar te voorspellen tot Manuel inde 8e leg een dwarrelpijl onbedoeld in de 11 zag verdwijnen en daarmee een finish voor 4-4 zag verdwijnen. Mitchell pakte dit cadeautje dankbaar uit, besliste daarmee de partij met 5-3 en kon zich de verdiende dagwinnaar noemen.
In de verliezerronde was het na zijn verlies tegen Freddy vooral Brian Rufi die de boventoon voerde. Door overwinningen op Ronald Rietbroek 3-0, Hans v/d Giessen 3-1 en Ben Toom 3-2 bereikte hij de kleine finale, terwijl in het andere draadje Arco de Bruin na zijn telerstelling in de pot tegen Hankey de draad weer op had gepakt en zich door de ene na de andere partij worstelde. Met 3-0 overwinningen op Wesley v/d Graaf en Johan Witter kreeg hij wat meer tegenstand van mijn teammaat Ricardo van Rhemen maar ook die wist hij met 3-2 in zijn voordeel te beslissen. Finale derhalve Brian Rufi vs Arco de Bruin dus routine/ervaring vs jong talent. Vol goede moed begon Arco aan de partij in de hoop op een finalewinst maar op dat moment was Brian helemaal in zijn element en vond ondanks zijn nieuwe pijlen de dubbels eenvoudigweg makkelijker, sneller en in een enkel geval nonchalanter en die zo de kleine finale met 4-1 op zijn conto kreeg bijgeschreven.
Met 120 (158) was het vandaag Freddy de Geus die de hoogste finish liet noteren en werd er in totaal 17 keer de maximale score gemeld waarvan Freddy en Ben er beide 2 gooiden, Brian er 3 in prikte maar Jan weer de kosten voor het café opschroefde door er een overdreven 6 in te smijten.
Voorafgaand aan de eerste ranking en ook tijdens deze editie is er luid en duidelijk gemeld dat bij niet schrijven na verlies de behaalde punten vervallen. Nu moet ik zonder namen te laten vallen (uche, Willemstein , uche, uche) melden dat er zelfs drie deelnemers zijn die hun vandaag behaalde punten in rook zien opgaan. Wees in vervolg sportief en schrijf gewoon je partij of regel een ander in jouw plaats, we willen allemaal dat er tijdens onze partijen geschreven wordt dus neem zelf ook je verantwoording.
Verder weer een heel gezellig toernooi en we zien uit naar de volgende maar eerst nog de Peppie en Kokkie op 10 oktober a.s.
|
