Hier kon u op wachten, natuurlijk! Er is historie geschreven in de dartwereld. Voor de zoveelste keer, maar nu terecht en mijn hart vervullend van blijheid en trots. Waar heeft uw columnist het over? Die titel van Hoens natuurlijk! Me maatje, me gabber, me zus heeft het eindelijk geflikt! En op de manier die ze zelf al jaren in haar hoofd had: Lakeside winnen in een finale tegen Trina. Hol van de leeuw, alle mogelijke wind en omstandigheden tegen en eindelijk eens gewoon doen! Euforie alom, alsook emotie en verder alleen maar trots! Trots als een hond met 7 staarten! Heppiedepeppie! Tuurlijk ben ik gekleurd, tuurlijk weet u alle 5 dat ik een zwak, plus gigantische voorkeur heb voor alles wat Hoenselaar heet of daarmee te maken heeft en dit keer kan ik het volledig uitmeten in mijn column.

Geen schroom meer. Alles kan. Dit heerlijke mens heeft nu alles gewonnen in het internationale vrouwendarten wat er te winnen valt. Op demo's ratel ik altijd haar waslijst af, zeer tegen Francis' zin, maar ik ben niet te stoppen. En nu helemaal niet meer, want die "ene" staat er nu ook bij! Dat ze 15-voudig Nederlands Kampioen is, hoort eigenlijk al in het Guiness Book of Records, want ik geloof echt niet, met alle mogelijke respect naar alle andere Nederlandse dartende dames, dat er ooit nog een vrouw komt, die dat ook zal kunnen gaan zeggen. In 1993 werd ze wereldkampioen koppels in USA en 16 (!) jaar na dato staat Fran gewoon nummer één van de wereld op de rankings. Wauw! Hulde. Lofzang. Broeva, Haro. Inderdaad, ik ben trots! Bovendien verdient iedere sportman of -vrouw alle eer, die zoiets kan en bereikt heeft. Toevallig betreft het nu me maatje; dus ik ben blij, deel in de vreugde en schreeuw het van de daken. Ter afsluiting en nog even ter onderstreping van het fraais, voegen we nog even de Winmau World Masters titel van december erbij. Ere wie ere toekomt. We hebben de H, we hebben de O, we hebben de E, we hebben de N, we hebben de S.... Kampi-Hoens!

Zo, dat is een binnenkomer, hè? En inderdaad, ik ben nu een stuk vlotter dan de vorige keer met het maken van een nieuwe column, maar bovenstaand illustreert de aanleiding. Vandaar. Verder heb ik op de vorige column best wel reacties gehad en dat is leuk. Niet alleen leuk, eigenlijk gewoon opzet, maar de slimme onder u, en wie is dat niet wie dit leest, had dat uiteraard allang begrepen. Bovendien is de dartwereld natuurlijk uitermate geschikt om moraliserend te benaderen. Verder bedoel ik uiteraard nooit één specifiek persoon of groep van personen en geldt ook hier: wie de schoen past, trekke hem aan. Grote voeten en vooral hele lange tenen zijn nu eenmaal ook onlosmakelijk verbonden met onze geliefde sport. Net zo goed als vooroordelen en misplaatste meningen. Maar ach, we accepteren het en doen er het onze mee. Ik het mijne in ieder geval.

Over een paar weken gaan we met z'n allen weer naar Dutch Open. Nou, ja, met z'n allen; ook hier gaat men de recessie merken. Het aantal inschrijvingen is nog steeds zeer respectabel, doch staat al niet meer in verhouding tot enkele jaren geleden. Ook dit evenement hebben wij, als oude rotten, zien evalueren. Destijds een uitje, een happening waar je naar toe leefde en vol en vast stond van vermaak en goed dartspel. Enige jaren geleden verloor ik, anderzijds ook noodgedwongen door diverse werkzaamheden ter plekke, waardoor deelname niet meer mogelijk bleek, de interesse ervoor om als speler acte de presence te geven. Het werd voor de spelers, vond ik, té massaal en wat overbleef was de gezelligheid en het ontmoeten van bekende gezichten. Reuze leuk, maar ook hier het kostenbaten verhaal. Het wordt een beetje duur allemaal. Hotelkosten, maar vooral verblijfkosten rijzen de pan uit. Alsook inschrijfkosten trouwens. Die goeie ouwe gulden stemt ons allen nog steeds melancholiek. Hoewel 7 jaar geleden alweer ingevoerd, wordt er nog steeds veelvuldig teruggerekend. Maar goed, ook dit al bekende en uitgekauwde discussie. Overigens ben ik wel trots en dankbaar dat ik dit jaar wederom als caller de podiumwedstrijden op zondag in Veldhoven mag begeleiden. Aanstaande zondag kan ik nog even oefenen tijdens de NDB-ranking in Nieuwegein. Es kijken of er nog dartmaatjes van me het podium gaan bereiken. We weten allemaal nog hoe Cor Ernst en Dennis Zijderhand vorig jaar de koppelfinale speelden. Ik hoop op een herhaling. En ben benieuwd wie er in het single toernooi het podium gaan halen. Voorkeuren? Ja, genoeg! Ga ik niet vertellen, want een professionele caller is onafhankelijk en onbevooroordeeld. Maar toch.... Hoens callen in de finale? Gaaf!

Nog meer zinvols en nuttigs? Niet echt, joh. Gewoon me ding gedaan. Slapen, wakker worden, werken, eten, drinken, darten, hobbelen en ga zo maar door. Op naar de volgende column, op naar het volgende evenement, op naar het volgende leuke moment.
Leef het leven zoals het leven op je af komt. O ja, groetjes aan Piet!

Zodoende!